Bron Telegraaf 10 juni 2009
Niki Terpstra rijdt Cadel Evans met dubbelslag uit het geel
Strijdlust verzilverd
Een uur lang was hij beduusd van zijn eigen succes. Uiterst timide stond Niki Terpstra na zijn ritwinst in de Dauphiné Libéré op het podium en onderging hij vrijwel emotieloos de ene na de andere ceremonie. Pas nadat de persconferentie was afgelopen en de Noord-Hollander zich realiseerde dat hij de gele leiderstrui had overgenomen van niemand minder dan Tourfavoriet Cadel Evans, vond hij de bravoure terug die hem zo typeert. „Ik hoop dat Evans in de tijdrit voor mij van start gaat. Dan heb ik tenminste een mooi richtpuntje”, keek Terpstra vol branie vooruit op de 42,4 kilometer lange rit tegen de klok die vandaag op het programma staat.
De dubbelslag van Terpstra was een succes dat het Nederlandse wielrennen goed kan gebruiken. De laatste zege van een landgenoot op ProTour-niveau stamde van 22 augustus 2007 toen Michiel Elijzen in de kleuren van Cofidis de proloog van de Eneco Tour won.
Terpstra kon maar niet geloven welke stunt hij in de Loire had uitgehaald. Hij, de jongen van het platteland, had een coup in de klimmerskoers die de Dauphiné Libéré heet, gepleegd. „Als je ’s ochtends wakker wordt en op de eerste drie plekken in het klassement Evans, Contador en Valverde ziet staan, dan denk je niet dat je even de leiderstrui gaat overnemen. Ik wist wel dat het de laatste rit was voordat we het echte hooggebergte ingaan. Als ik via een ontsnapping nog een kans wilde maken, moest ik nu toeslaan.”
De pure strijdlust die Terpstra in zijn drie jaar als professional tot dusver heeft getoond, werd gisteren eindelijk beloond met zijn eerste overwinning op het hoogste niveau. Door niets en niemand laat de flyer van het Duitse Milram zich tegenhouden en op karakter weet hij de krachten vaak uit zijn tenen te halen. Zo was hij vorig jaar de enige Nederlander die op het podium van de Tour de France stond, toen hij in de rit naar Nîmes na een lange vluchtpoging gehuldigd werd als strijdlustigste renner van die dag.
Terpstra vindt zichzelf vooral een renner voor de Vlaamse voorjaarswedstrijden. Daar ligt zijn hart en in die klassiekers wil hij zich ooit bewijzen. In april moest hij in Vlaanderen afrekenen met een valpartij, terwijl hij in Parijs-Roubaix op het cruciale moment van fiets moest wisselen. Zijn ploegmaat Servais Knaven vertelde dat hij Terpstra een maand daarna voor het eerst weer zag, maar dat hij toen nog altijd ’ziek’ was van die tegenslag. „De beleving die Niki heeft, heb ik in al die jaren maar bij heel weinig jonge Nederlandse renners gezien”, benadrukt Knaven.
De teleurstellingen van het voorjaar waren voor Terpstra juist een extra motivatie om zich deze zomer te bewijzen. „Ik wilde in deze periode met uitslagen bewijzen dat ik een goede renner ben. In dit soort ritten wil ik er graag invliegen en ik weet ook dat er dan mogelijkheden liggen. Ook in de Tour de France. Al is die wedstrijd zodanig geregisseerd dat aanvallers nauwelijks de vrijheid krijgen.”
Op weg naar Saint-Etienne in de Dauphiné kregen vijf renners wel de vrijbrief van het peloton. Terpstra kende zijn medevluchters niet. Al viel hem wel op dat de renner van Euskaltel bergop vrij sterk was. Dat dit Inigo Landaluze, een oud-winnaar van de Dauphiné was, had hij niet in de gaten. De Noord-Hollander wist dankzij zijn 13e plek in de proloog wel dat er een reële kans was om de leiderstrui over te nemen. ,,De laatste vijf kilometer begon ik te twijfelen of ik voor de ritzege of voor de trui moest rijden. De anderen namen niet meer vol over. Uiteindelijk besloot ik om het tempo hoog te houden, zodat ik in ieder geval de leiding zou overnemen. Dat ik ook nog de sprint om de zege won, had ik daarom niet durven dromen.”
Op weg naar het podium werd hij staande gehouden door Laurent Jalabert. Met een digitaal fotoapparaatje maakte de voormalige Franse wielerheld een foto van Terpstra. „Zag je dat”, zei de hoofdrolspeler beduusd. ,,Jalabert gaat nu ineens een foto van mij maken.” Vijf minuten later werd hij opnieuw verrast toen hij ook na de ritzege en de gele trui nog eens het podium op mocht om de groene trui als leider van het puntenklassement over te nemen.
Dat zijn moment van glorie in deze Dauphiné waarschijnlijk vandaag na de tijdrit eindigt, realiseerde hij zich terdege. Het verschil van 1’01 op Evans is te klein voor een nieuwe stunt. En bergen als de Mont-Ventoux, Izoard, Galibier en Croix-de-Fer die de daaropvolgende dagen op het programma staan, zijn ook niet aan de geboren pistier besteed. ,,Het communiqué met het klassement van vandaag ga ik zeker inlijsten. Het zal altijd een uniek moment in mijn carrière blijven dat ik in een klimmerskoers aan de leiding sta.” En vanuit het Brabantse land kwam voor Terpstra gisteravond nog het belangrijke nieuws van teammanager Gerry van Gerwen van Milram dat de Haarlemmer nu vrijwel zeker van zijn tweede opeenvolgende Tourselectie is.”
