Ik zit weer thuis en voel me redelijk, moet ik zeggen. Ik ben wel moe natuurlijk, het waren gewoon drie hele zware weken tijdens de Tour de France. Met meer uitvallers dan vorig jaar. Er waren veel valpartijen, maar dat is elk jaar het geval. Dat waren er niet meer dan anders, volgens mij.
Ik ben niet ontevreden over hoe het is verlopen. Ik heb mijn werk gedaan voor de ploeg. We hebben geen etappeoverwinning behaald, maar over het geheel toch wel een goede Tour gereden. Ik reed in de weken voor de Tour sterk en had ook de afgelopen weken wel goede benen. Dan is het natuurlijk jammer dat ik niet in een goede ontsnapping heb meegezeten, zoals vorig jaar het geval was. Maar ach, dat kan gebeuren.
Tijdens de ronde heb ik videoverslagen gemaakt met mijn eigen camera. Daar ging wel wat werk in zitten. Je bent moe na een dag koersen en moet dan toch elke keer die camera pakken. En er moet natuurlijk wel wat leuks gebeuren om te filmen. Maar ik merkte dat die filmpjes goed bekeken werden en dan is het de moeite waard.
Bovenop de Mont Ventoux was er zaterdag flinke opluchting. Dan moet je nog wel een dag naar Parijs rijden, maar bij die finish bovenop de berg weet je dat je het einde zo goed als gehaald hebt. Daarna hebben we met de ploeg bij de McDonalds een hamburger gegeten. Franse pasta ben je na drie weken wel zat.
De komende tijd ga ik wat criteriums rijden. Boxmeer, Wateringen, Heerlen en nog een paar. Het valt overigens wel mee hoe relaxt die criteriums zijn, je moet toch honderd kilometer fietsen.’’
Niki Terpstra
