De redactie van Nieuwsblad De Zaankanter/Krommenieër maakte afgelopen maandag overuren. Na twaalf uur ’s avonds kon vanwege het laatste moment van opgeven van kandidaten voor de verkiezing van Zaans sportman, -vrouw, -ploeg en -talent van 2010 de balans opgemaakt worden. Heel veel dank was aan de lezers op zijn plaats, want zij zorgden namelijk voor de voordrachten.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen. Bovenaan eindigden achtereenvolgens de wielrenner Niki Terpstra, de judoka Iris Lemmen, het korfbalteam van Koog-Zaandijk (KZ) en de zwemster Esmee Vermeulen. In onze eerste editie van dit jaar, woensdag 5 januari, kondigden wij de verkiezing aan. Onmiddellijk lieten Marco Brouwer en Enzo Pepe van Sport Sportief, Westzijde 76 in Zaandam weten hun medewerking te willen verlenen door het prijzenpakket samen te stellen. In de komende weken zullen de winnaars op gepaste wijze worden gehuldigd.

Alle nummers één zijn bekenden in de Zaanstreek en kunnen al terugkijken op heel veel sportief succes. Zo vernam veelvuldig nationaal kampioen Niki Terpstra uit Assendelft vorig jaar 9 juni dat hij zeker van deelname was aan de Tour de France om echter in juli al na twee etappes wegens hoge koorts de strijd te moeten staken. Ruim een week eerder was de Zaankanter als Nederlands kampioen op de weg in het Limburgse Beek nog feestelijk gehuldigd. Begin oktober gaf de coureur – als een van de grote smaakmakers – kleur aan het WK in Geelong, Australië. Slechts 200 meter kwam hij tekort voor de wereldtitel.

CALPE – Het beeld dat Tom Boonen van zijn nieuwe ploegmaat Niki Terpstra had, was niet bijster goed. En eigenlijk is dat nog zwak uitgedrukt. „Ik heb hem menigmaal vervloekt”, zegt de Antwerpenaar eerlijk. „Niki demarreerde op de gekste plekken en koerste volledig tegen de regels van het peloton in. Het was zeker niet zijn doel om de meest geliefde renner te worden.”

Enigszins verlegen kijkt Terpstra om zich heen wanneer hij op het trainingskamp in Calpe de woorden van Boonen hoort. „Niki is Niki”, vervolgt de Belgische klassiekerkoning. „Hij is een ongelooflijk sterke renner. Op het WK reed hij de anderen zo uit het wiel. Hij had er zomaar wereldkampioen kunnen worden. Ik kende hem totaal niet, maar moet nu tijdens de trainingskampen zeggen dat hij een toffe gast is. Voor de ploeg is het zeker een belangrijke versterking.”

De Noord-Hollander voelt zich inmiddels al thuis bij QuickStep. Aan de Costa del Sol traint hij vast met een acht man sterke groep, nu al de klassiekerploeg binnen de Belgische formatie genoemd. „Ik begrijp de woorden van Tom wel”, zegt hij. „Kijk, het was nooit mijn doel om andere renners te pesten, maar bij Milram zat ik in de finales van de klassiekers vaak geïsoleerd. Dan moest je je er soms tussen wringen, want anders was je geklopt. En als ik voelde dat ik kapot zat, dan koos ik vaak nog voor de tv-minuten. Dan ging ik in de aanval en zag ik wel waar het schip strandde. Dat liever dan tien kilometer verder roemloos gelost worden.”

In Calpe, waar de 322 meter hoge rots ’El peñon de Ifach ’ uit de zee steekt, is de sfeer bij de ploeg van Patrick Lefevere uiterst relaxed. De strakblauwe hemel en de temperatuur rond de twintig graden Celsius dragen daar zeker aan mee. Het belangrijkste lijkt echter dat de West-Vlaming de ploeg op tijd verjongd heeft. Vaste waarden als Devolder, Wijnants, Weylandt en Hulsmans vertrokken. Gretige renners als Terpstra, Steegmans en Ciolek aangevuld met talrijke jonge coureurs zorgen voor nieuw elan.

„Op de eerste bijeenkomsten zag ik weer jongens met grote ogen”, constateert Boonen. „Renners die trots zijn om in deze ploeg te rijden en daar ook geld voor hebben laten liggen. Niki kon ook meer verdienen bij andere ploegen, maar besefte dat dit het beste team is voor de klassiekers. Dezelfde keuze heb ik acht jaar geleden ook gemaakt.”

De Nederlands kampioen had inderdaad een betere aanbieding van Vacansoleil op zak. „Maar, ik ben als jongetje opgegroeid met de ploeg van Lefevere. Hoe de Mapei-ploeg vooral in Parijs-Roubaix heerste, heeft enorm veel indruk op me gemaakt. Stiekem hoopte ik toen al om ooit deel uit te maken van die ploeg. Ik weet zeker dat het straks bijzonder gaat worden om als renner van QuickStep van start te gaan in de Vlaamse klassiekers.”

„En ik verwacht veel van Niki”, zegt Boonen eerlijk. „Ik was blij dat hij de ploeg kwam versterken. Hij is zeker in staat om een semiklassieker te winnen en ik verwacht dat hij de finales van de grote klassiekers aankan. Met zijn manier van koersen heeft hij nu ook veel meer kansen om een koers te winnen. Vroeger zat hij altijd in zijn eentje en reageerden achttien man wanneer hij in aanval ging. Nu hij voor ons uitkomt, en wij straks met nog enkele renners van voren zitten, zal er eerder getwijfeld worden. Met Chavanel, Steegmans, Terpstra en mij moeten we een sterk blok kunnen vormen.”

Terpstra wordt zichtbaar verlegen van de woorden. „Ik ben het met Tom eens”, is zijn verrassend korte antwoord. „Ik ben heel benieuwd hoe de beleving richting de klassiekers kan zijn. Je weet dat het Vlaamse werk het grote doel van de ploeg is en dat heel Vlaanderen op QuickStep rekent. Binnen dit team zal ik eerst respect moeten afdwingen. En dan moet ik nog in de finale zien te komen. Ik heb me altijd geïrriteerd dat er geroepen werd dat Servais Knaven Parijs-Roubaix won dankzij de ploeg. Alsof hij een cadeau had gekregen. Er waren toen echter nog maar zeven renners over en Knaven had wel de benen om aan te vallen. Dat vergeten de mensen. Het sterke WK in Geelong heeft me overtuigd dat ik een finale van een grote koers kan rijden. Daardoor ben ik met een zelfverzekerd gevoel de winter ingegaan. Ik ben voor niets of niemand meer bang.”

Bron: Telegraaf
Raymond Kerckhoffs